{"id":2828,"date":"2020-11-04T17:37:40","date_gmt":"2020-11-04T17:37:40","guid":{"rendered":"http:\/\/tveitosida.no\/?page_id=2828"},"modified":"2020-11-04T17:51:11","modified_gmt":"2020-11-04T17:51:11","slug":"slektstevne-tveito-85","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/tveitosida.no\/index.php\/slektstevne-tveito-85\/","title":{"rendered":"Slektstevne Tveito ’85"},"content":{"rendered":"

F\u00f8rste dag: i D y r k o l b o t n
\n<\/p>\n

Prolog til slektstemna 27 og 28 Juli 1935 for slekta etter Karoline og Mons Tvedt:<\/p>\n

No er me samla i Dyrkollebotnen til fest, heile slekta er gjest.
\nV\u00e5re aner hev og trakka her, b\u00e5de i vinter og sumarver.<\/p>\n

Me skulle nok vore p\u00e5 Tveito no, men husi vart for sm\u00e5, om no der er to.
\nMe minnast vil v\u00e5re fedre med dei sm\u00e5e krav, no dei kvilar i si grav.<\/p>\n

N\u00e5r me tenkjer Tveito so er det “der Heime”,
\nalle me \u00e6ldste som er her, var f\u00f8dde der.<\/p>\n

Der var ingen rikdom, ei heller arv av jordisk art,
\nmen arven dei bringde kom i fr\u00e5 “Boki”, b\u00e5de reint og klart.<\/p>\n

Dei \u00e6ldste i flokken hugsar nok vel Bestefar Jakob og Ragnhild der,
\nslik “Besta” som ho, det fins ikkje no, om me trur aldri so vel om oss sj\u00f8lve.<\/p>\n

Jakob var stadsmann p\u00e5 Tveito han, men ho kom fr\u00e5 Seli,
\nHan gjore som far sin, for kje langt uti verdi, dei begge fekk ja der ute p\u00e5 Seli.<\/p>\n

Men slekta vart spredd so vida i verdi, sume tok den lange og harde ferdi, over til landet med gull. Dei hadde nok draumar om lukka so stor, Men det var ikkje berre for det dei for, tida var hard her i gamle landet. Av Ragnhild og Jakobs born dei seks, dei miste dei fleste unge, jau der var \u00e5r som var tunge.<\/p>\n

D\u00e5 var det far, han Mons, den yngste av deira, som var att der heima.
\nHan gjekk heller ikkje langt av stad, for \u00e5 f\u00e5 sitt ja.
\nOg mor, ho Karolina, kom fr\u00e5 Optun, B\u00e5rd-Olas \u00e6ldste dotter-so god og lun. Me trur far v\u00e5r gjore et funn.<\/p>\n

Men slita ho m\u00e5tte b\u00e5de ute og inne, slik skaptes lukka, la oss ha det i minne. D\u00e5 mor og far for altaret sto i atten nitti \u00e5tte, dei lofte truskap i bram og brast, og alle veit det stod alltid fast.<\/p>\n

I atten nitti ni kom den fyrste guten, han Jakob-Elias som \u00e6ldsteman so, i nitten hundra han Ola, og Ragnvald i nitten to. Johannes i fira, ja det var kje som no.
\nEndeleg kom jenta, ho var den femta, tidleg om v\u00e5ren i nitten seks.
\nSo var det B\u00e5rd, han let seg venta p\u00e5 i fire \u00e5r, ratt til nitten ti,
\nJa han vart ikkje liten den karen. Men ingen visste d\u00e5 at han sku ha garden.
\nI tretten kom Magnhild ei jenta att, ho heiter etter faren, no skulle det verta meir hjelp inne og ikkje berre ute p\u00e5 garden.
\nI nitten femten kom der end\u00e5 ein bror, kraftig og stor, han Kristian.<\/p>\n

Det var nok strevsamt \u00e5 vera mor med slik ein stokk, skulle tru at no var det nok, men nei, i nitten sytten kom der end\u00e5 ei, Det var ho Gunhild, skrapekako.
\nN\u00e5r der var so mange barn om bordet, var det kje berre ordet.
\nkva det sku til med mj\u00f8l og korn, Og sko og kler og klutar, vask og v\u00f8la med, Den mor ho fekk kje luta, kvar gong ho s\u00f8vnig er.
\nDette verset kan me skriva under p\u00e5, det fekk me alle sj\u00e5.
\nOg like eins med Handi hans far, ho var sliti og hard,
\nog skrukkut som gamalt horn. Ho fekk si bragd p\u00e5 den magre gard, I tr\u00e6ling for kona og born.<\/p>\n

Ei takk vil me sende, n\u00e5r me tenkjer attende, p\u00e5 far og mor.<\/p>\n

Det vart ei regla so lang og stor, vist me skulle rekna dykk opp med ord, alle de som kjem etter, her de m\u00f8test tremenning, kusine og fetter. Og vil de knyta slektas band, so ta kvarandres hand, La store, sm\u00e5 f\u00e5 kjenna n\u00e5, dei h\u00f8yre i slekta saman.<\/p>\n

Og takka vil me ein og kver, som s\u00e5g seg tid \u00e5 vera her.
\nOg takk til dei som fekk i stand, \u00e5 samla heile Tveitaklan.<\/p>\n

Til slutt me bringar dykk et bud, ei helsing ifr\u00e5 Gud,
\nHan set for dykk ei \u00e5pen d\u00f8r, og Han velsignar slik som f\u00f8r.
\nOg reisa vil me oss i lag, og minnast v\u00e5re br\u00f8r, dei me saknar her i dag.<\/p>\n

Et av de ni.<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

Andre dag: p\u00e5 Tveito
\n<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

S\u00f8sken
\n<\/p>\n

S\u00f8skenbarn
\n<\/p>\n

Mons og Karoline
\n<\/p>\n

Minne om mor, Karoline Tvedt, som ho fortalde sj\u00f8lv med oss.<\/b><\/p>\n

Som barn:<\/p>\n

a) Hennas mors bortgang
\nHennas far, v\u00e5re s\u00f8skens bestefar sa med henne; \u00abdu m\u00e5 be Karolina.\u00bb Hennas mor l\u00e5g d\u00e5 p\u00e5 barseng og hadde f\u00f8dd det sjette barnet, og under ventetida hadde ho sagt med bestefar; “Denne gangen kjem eg ikkje oppatt”, men bestefar ville ikkje h\u00f8yre p\u00e5 det. Fjerde dagen etter f\u00f8dselen fekk ho barsengfeber med d\u00f8den til f\u00f8lgje. Mor bad om at hennas mor m\u00e5tte verta frisk att, men d\u00f8den kom. P\u00e5 begravelsesdagen, den gang rodde dei til Myking, m\u00e5tte dei som bar kista setja den ned, ta og av loket, s\u00e5 mor (Karoline) fekk kjenna at hennas mor var kald og d\u00f8d. Presten sa den dagen til mor: \u00abDu skj\u00f8nar dette ikkje no, men du skal skj\u00f8na det sidan.\u00bb Den siste veka mor levde og eg (B\u00e5rd) sat ved sengi hennar sa ho: \u00abB\u00e5rd, eg har aldri skj\u00f8na det.\u00bb Eg m\u00e5tte minna mor om Guds Ordet: Dagane v\u00e5re er talde f\u00f8r ein av dei var til.<\/p>\n

b) Hennas arbeid med \u00e5 vera mor for sine s\u00f8sken
\nDei var seks s\u00f8sken, mor var eldst. Bestafar var ute p\u00e5 arbeid, han var steinarbeidar. Mor 11-12 \u00e5r gamal m\u00e5tte vera hushjelp ved sida av dei tenestejentene som bestefar leigde, av den grunn m\u00e5tte ho ofte sl\u00f8yfa skulen.<\/p>\n

D\u00e5 ho gjekk for presten vart ho innkalla p\u00e5 prestekontoret til presten Widding som overh\u00f8yrde henne i Luthers katekisme som inneheld over 300 sp\u00f8rsm\u00e5l. Mor svarte rett p\u00e5 alle sp\u00f8rsm\u00e5l ho fekk. Widding var godt n\u00f8gd med hennas kristendomskunnskap, og Mons Sletten, hennas l\u00e6rar i folkeskulen, skriv i hennas avgangsvitnem\u00e5l. \u00abHun havde gode evner og flid og forhold var efterf\u00f8lgelsesv\u00e6rdige\u00bb.<\/p>\n

c) Til fjells med sauene.
\nBestefar (morfar, Ola B\u00e5rson \u00d8vretveit) krov mykje av sine barn. Ein gong sauene skulle til fjells var det mor, og eg trur hennas yngre bror, Ivar var med, med det er eg ikkje viss om. P\u00e5 turen oppover d\u00e5 dei kom til Jeli, forbi Kvingavatnet, sette det inn med torden og regn. Midt i Jeli mista mor den eine husskoen sin, lynelden blinka s\u00e5 kraftig, men mor fann ikkje att skoen. P\u00e5 attendeturen om natti gjekk ho til Klas p\u00e5 plassen og banka p\u00e5. Ho hadde h\u00f8yrt at Klas p\u00e5 plassen og banka p\u00e5. Ho hadde h\u00f8yrt at Klas var d\u00f8d, men ho rekna med at der var andre heime. Men den som kom ut d\u00e5 ho banka p\u00e5 det var Klas. Mor vart forferd og spurde: \u00abEr det du Klas?\u00bb. \u00abJa\u00bb, sa Klas. \u00abMen eg har h\u00f8yrt at du var d\u00f8d.\u00bb \u00abD\u00e5 lever eg lenge\u00bb, sa Klas. Mor fekk hus for resten av natti.<\/p>\n

d) Bestefar (morfar), gifte seg oppatt.
\nDen nye kona til bestefar tok borni hans etter f\u00f8rste ekteskap med kj\u00e6rleik og glede. Alle vart dei glade i henne.<\/p>\n

Som vaksen:<\/p>\n

e) Eldst
\nD\u00e5 mor var eldst i s\u00f8skenflokken m\u00e5tte ho taka del i tungarbeidet p\u00e5 Optun. Ho k\u00f8yrde hesten, spreidde frauen om v\u00e5ren, osv.<\/p>\n

f) Ny tid. Ungdom er ungdom.
\nFar var og ung, og far og mor m\u00f8ttest. Under den store l\u00f8nna som st\u00e5r ved huset v\u00e5rt var den staden som dei ofte stod i sine trulovingsdagar. Mor tok den gang i toppen p\u00e5 l\u00f8nna fr\u00e5 bakken. L\u00f8nna har nok overlevd mor og far, og fr\u00e5 l\u00f8nnespira ser ein overalt i tunet. Mor og far fekk mange, og \u00e6tta har spreidd seg, i heimland og utland. Eg sa eingong til mor: \u00abMe var mange\u00bb, og mor svara: \u00abDet var no moro og\u00bb.<\/p>\n

Minne om far Mons Tvedt<\/b><\/p>\n

a) Barndom
\nFars barndom kjenne eg lite til. Han m\u00e5tte overtaka i heimen tidleg, og n\u00e5r han fekk sj\u00f8lv heim hadde han ikkje tid til \u00e5 fortelja fr\u00e5 sin barndom som mor hadde \u00e5 fortelja om sin barndom. Den gang var der ikkje sjuketrygd, alderstrygd eller andre offentlege gode. Ved sida av hustru og sine foreldre hadde han og ei s\u00f8ster \u00e5 fors\u00f8rgja.<\/p>\n

Far var ein god bygningsmann, og det yrket dyrka han. Soleis var og far med \u00e5 bygde oppatt \u00c5lesund etter brannen der i 1904. D\u00e5 far kom heimatt, etter mange m\u00e5nader i \u00c5lesund ville ikkje dei to eldste gutane kjenna han att. Han hadde f\u00e5tt bart. Men alt gjekk over.<\/p>\n

b) Far som eg minnest han.
\nSom bygningsmann, postopnar og gardbrukar, men fj\u00f8sstellet var mest mor. Etter som me voks opp hjelpte me og far med posten. Det gjekk meste i arv det.<\/p>\n

c) Far som treskomakar.
\nHan reparerte vel l\u00earsko, men mest minnes eg han som treskomakar. Det var ofte om laurdagskvelden n\u00e5r han kom fr\u00e5 byen d\u00e5 kunne han taka fatt p\u00e5 eit treskoparemne og gjera ferdig eit par tresko f\u00f8r han gjekk til sengs for natti. Hans kr\u00f8telinjer p\u00e5 skoene var hans eigne, om han ikkje hadde f\u00e5tt dei i arv fr\u00e5 forfedrene, han var nok den 6. av \u00e6tti som hadde sk\u00f8yte p\u00e5 garden. Eit av sk\u00f8ytene var brorsk\u00f8yte.<\/p>\n

d) Far som felemakar.
\nFar var interessert i musikk, derfor var det vel at han lagde si eiga fele.<\/p>\n

e) Minner
\nEg minnes og to s\u00e6rs tilfelle med far. Mor las andakten ein sundag, far ville ikkje, han la seg p\u00e5 senga. Den gang stod den i stova. Mor las andakten for oss, sm\u00e5 og store.<\/p>\n

Den andre gangen eg s\u00e6rs minnes far var i hans sjukdom. Han s\u00f8kte Gud om frelse og fekk det ikkje til. D\u00e5 sat bestemor Optun ved sida av senga og ho peikte med peikefingeren mot far og sa. \u00abS\u00e5 er det\u00bb. Eg stod d\u00e5 med kj\u00f8kkend\u00f8ra og lytta til talen hennar. Eg var d\u00e5 8-9 \u00e5r gamal. S\u00e5 vart det ein frelst far som reiste til sjukehuset for \u00e5 verta operert, for etter den gong \u00e5 rekna ein alvorleg operasjon.<\/p>\n

Far og mor var og stekt interessert i misjonsarbeidet. Far var i mange \u00e5r formann i DNM i bygda v\u00e5r, og n\u00e5r han var i Bergen p\u00e5 arbeid var han ein god m\u00f8tegangar i Bergen indremisjon.<\/p>\n

S\u00e5 er far og mor flytta til eit enno rikare liv p\u00e5 den andre sida av tilv\u00e6re. Eg trur dei kunne ynskt ein slik dag som i dag, for at slekta skal verta kjend med kvarandre. (Tale av B\u00e5rd p\u00e5 slektstevne).<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

F\u00f8rste dag: i D y r k o l b o t n Prolog til slektstemna 27 og 28 Juli 1935 for slekta etter Karoline og Mons Tvedt: No er me samla i Dyrkollebotnen til fest, heile slekta er gjest. V\u00e5re aner hev og trakka her, b\u00e5de i vinter og sumarver. Me skulle nok vore … Continue reading Slektstevne Tveito ’85<\/span> →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/tveitosida.no\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2828"}],"collection":[{"href":"https:\/\/tveitosida.no\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/tveitosida.no\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tveitosida.no\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tveitosida.no\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2828"}],"version-history":[{"count":15,"href":"https:\/\/tveitosida.no\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2828\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2844,"href":"https:\/\/tveitosida.no\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2828\/revisions\/2844"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/tveitosida.no\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2828"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}